W świat

Podatki, nakazy, zakazy, zobowiązania, pieniądze, banki, baseny, mercedesy, hotele, wille, savoir-vivre, władza, normy społeczne...

W świat, w świat, w świat, w świat, w świat.

No phones, no pool, no pets... 

Wracam i zostaję

Halo, halo! Czy ktoś tu jeszcze zagląda? Wiem, wiem... Ostatni post opublikowałam nieco ponad dwa lata temu.

Nie mogłam dostać się na bloga przez jakiś czas, a kiedy w końcu mi się to udało, widzę, że ciągle mam wyświetlenia. :) Niezmiernie mnie to ucieszyło i napełniło zapałem. Może by tak wrócić do blogowania? Jesteście zainteresowani? Mam mnóstwo pomysłów i chętnie się z Wami nimi podzielę! :)

Od 2012 r. zmieniło się bardzo wiele - co pewnie nikogo nie dziwi. Blog na pewno będzie trochę poważniejszy, pewnie mniej już we mnie dzieciaka - ale za to więcej stabilności i równowagi. :)

Zapraszam do zaglądania. :)

Zastanawiam się, czy dziś taki blog jak mój, czyli zrównoważony i nie nastawiony na show, zyski itp. ma szansę przetrwać w internetowym gąszczu? Nie ma tu żadnych poradników makijażowych, przepisów na sałatki fit, ani kontrowersyjnych treści. Interesuje jeszcze kogoś zwyczajna osoba i jej zwyczajna "twórczość"? Nie wiem jak wy, ale ja odczuwam ostatnio bardzo duży nacisk z zewnątrz. Żeby coś osiągnąć, musisz być przebojowy, uśmiechnięty, odważny i gadatliwy. Jeśli brakuje Ci czegoś - nie masz szans... 

Ach! Miało nie być na dzień dobry tak pesymistycznie... Wybaczcie! :)

Mam dla Was dziś dwie rzeczy.

Pierwsza to coś, czym ciągle się zajmuję i nie zamierzam przestawać - biżuteria. Wydaje mi się, że rozwinęłam się w tej dziedzinie. Mam oddzielnego, niezależnego bloga z moją biżuterią, więc nie wiem, czy jest sens wrzucać ją także i tu. Jeśli kogoś to zainteresuje - wstawię link. A tym czasem pokażę Wam małą próbkę:

Ta bransoletka to mój ostatni projekt. Teraz mam egzaminy i trochę mniej czasu na takie przyjemności.

Druga rzecz to piosenka, która zawróciła mi w głowie. :) Cała płyta Ultraviolence jest hipnotyzująca i mroczna. Bardzo mnie inspiruje. 

Pozdrawiam!

Haiku?

chmurność poranka
spowija smutkiem-śniegiem
z kłębów mnie już pył

Rozbieżni

Wczoraj

Czuć, jak w powietrzu

rozmazuje się twój oddech,

jak słodkawe, błękitne dłonie

pulsująco-szepczące uśmiechają się

do mojego biodra.

niebo-niebieskie-nieboskie

Dziś

Dlaczego właśnie wczorajszy świt

zachował nas przy życiu?

Może nie powinnam pytać o twój zapach.

Może nas tu wcale nie ma.

Jeśli czujesz się prawdziwym,

powiedz mi, jak to jest

smarować sobą moje myśli?

Nieosiągalność jaźni to wieczność,

która nas dzieli w połysku

dzisiejszego zachodu księżyca.

Władasz ciałem,

ale te twoje niedojrzałe oczy…

A ja swoich nie potrafię zamknąć.

Dziś wieczorem

Płaczę, że już nic nie czuję.

Żegnam ciebie-kształt

Zamiast walczyć lub potrzebować

całująco-niestabilnych dłoni.

Jesteś zmieszany błąkającym się

po mojej twarzy uśmiechem?

Jutro

Ocalę się ciszą.

Przynajmniej znów mogę pisać... :)

Po burzy

A dziś

ułożymy się naprzeciw siebie

już więcej o tym nie myśląc

pogłaszczemy

nasze pokiereszowane dusze

uspokoimy falujące myśli

może nawet zapomnimy

o bliznach

odzyskamy siebie

a beznamiętność zwróci nam życie

tylko żadnych słów.

J'adore!

"Melodia mnie ściga co dnia,
melodia tak stara jak świat.
Pochodzi z daleka, jak ja,
orkiestra ogromna ją gra".

Język francuski jest magiczny, tylko dlaczego taki trudny?

(Słyszycie to "rrrr"?)

:)

Fight like a man!

http://www.youtube.com/watch?v=Sx-MypkId8E

Po prostu Czesław! :)